Showing posts with label profundando. Show all posts
Showing posts with label profundando. Show all posts

Sunday, November 04, 2007

Hola, soy yo

Cando llames al portero automático de tu casa y pregunten "¿Quién es?" no respondas "Soy yo". ¡Por supuesto que tú eres tú! ¿Quién ibas a ser, si no? Esa afirmación es siempre cierta, quienquiera que la diga. Por lo tanto, no le sirve a la persona en el piso para determinar quién es el que está en el portal. En todo caso, lo hará basándose en el tono de tu voz u otros aspectos ajenos al contenido proposicional de tu afirmación.

Deja de decir "Soy yo". Intenta comunicar algún pequeño dato fácilmente obtenible que pueda resultar marginalmente útil a la persona en el piso, como por ejemplo la hora, el tiempo que hace fuera, o si al venir has visto un gato.

Tuesday, October 16, 2007

When is the best time to blog?

When you have other things to do, urgently.

When is the best time to live?

Monday, October 08, 2007

Vista al suelo, vista al cielo.

Si nos viésemos forzados a elegir entre caminar mirando siempre al suelo y caminar mirando siempre al cielo, ¿cómo deberíamos escoger?

Es cierto que la primera opción expondrá a nuestra mirada dolorosos testimonios de la corrupción de este mundo sublunar, como por ejemplo las cagadas de perro. Pero no es menos cierto que precisamente tales visiones desagradables son las que nos evitan en gran medida contactos más bruscos y directos con lo indeseable. El contemplador del infinito pisa más mierda.

La vista al suelo ofrece otras ventajas. Calculo que a lo largo de mi vida han sido alrededor de ocho con cincuenta los euros que me he encontrado tirados en la acera. ¿Compensa ese dinero la pérdida del cielo estrellado, de las nubes algodonosas? ¡SÍ!

No niego que la bóveda celeste sea una visión inspiradora, ennoblecedora incluso. Pero a veces está nublado. ¿Y qué impresión se da a la gente? Cuando nos cruzamos con un mirasuelos, pensamos que está enfadado o triste, algo para lo cual casi todo el mundo tiene motivos. Los miracielos en cambio parecen ingenuos, y hasta bobos.

Friday, August 17, 2007

Profundando

Era un barbeiro de sábado que amaba os libros que non entendía e gustaba de lélos todos enteiros. Unha vez atopéino coa testa pousada nas mans, ó xeito dun pensador, e díxome:

- Estou profundando.

(Castelao: Cousas)

Un día pousóu os ollos no mar -endexamáis reparaba en cousas miúdas- e dispóis de ter profundado un bo retrinco de tempo deitóu na orella do seu compañeiro ísta frase:

- O mar ¿sabes? O mar... ¡é un fenómeno!

(íbid.)

Simpatizo con el barbero, a pesar del retrato satírico que de él hace Castelao. ¿Qué tiene de reprobable, o de risible, entrar en comunión con el misterio numinoso del océano?